باسنک «شاه داماد نازنین» (حنابندان، ادامهٔ باسنک امامان)

شاه داماد نازنین چون گل نشسته بر زمین

شاه‌دامادِ نازنین چون گل نشسته بر زمین

بر قد آل محمد مادرش خیرش ببین

بر قدِ آلِ محمد، مادرش، خیرش ببین

ماه ببین چون راه اریت ستاره هم همراه اریت

ماه را ببین چون راه می‌رود، ستاره هم همراهش می‌رود

قرص روی شاه داماد شغُله در بغداد اریت

نورِ قرصِ رویِ شاه‌داماد شعله‌کشان تا بغداد می‌رود

ما که روتیم گل بچینیم مصطفی بیدار ابوت

ما که رفتیم گل بچینیم، مصطفی بیدار می‌شود

شغُله شغُله نور ابارت از جمال مصطفی

شعله‌شعله نور می‌بارد از جمالِ مصطفی

کاسه چینی توی طاقچه بونگ بلبل می‌زند

کاسهٔ چینی توی طاقچه بانگِ بلبل می‌زند

شاه داماد توی حجله بوسه بر گل می‌زند

شاه‌داماد توی حجله بوسه بر گل می‌زند

ما بگیم بگ زاده‌ایم ما با بگون همساده‌ایم

ما بگوییم بیگ‌زاده‌ایم، ما با بیگ‌ها همسایه‌ایم

زن به کاکام‌هادیه که ما کلانتر زاده‌ایم

زن به برادرم بدهید، که ما کلانترزاده‌ایم

زر نه طاسی گل نه دسمال ما گل افشان می‌رویم

زر در طاس و گل در دستمال، ما گل‌افشان می‌رویم

آمدیم و آمدیم از کوچه مکران آمدیم

آمدیم و آمدیم، از کوچهٔ مکران آمدیم

آمدیم و آمدیم تا سرو گل یک جا کنیم

آمدیم و آمدیم تا سرو و گل را یک‌جا کنیم

سرو گل یک جا نباشد ما چطور شیدا کنیم

سرو و گل یک‌جا نباشد، ما چگونه شیدایی کنیم؟

نَعل زَن و نَعِل زن نعلونِ کفشونُم بزن

نعل‌زن، ای نعل‌زن، نعل‌های کفش‌هایم را بزن

سُم سُم بارون اربارت نَعل کفشم تر اَبوت

نم‌نم باران می‌بارد، نعلِ کفشم خیس می‌شود

قربون قد بلندت قامتت بس با نماز

قربانِ قدِ بلندت، قامتت بس با نماز

مهر و تسبیحات بنازم با حصیر و جانماز

مهر و تسبیحت را بنازم، با حصیر و جانماز

ای برادر ای برادر شب کجا بودی و تو دور

ای برادر، ای برادر، شب کجا بودی، دور از ما؟

در اتاق حجله بودی شب در آغوش عروس

در اتاقِ حجله بودی، شب در آغوشِ عروس

دخترعمویت نشسته چون ماه چهاردهم

دخترعمویت نشسته چون ماهِ شبِ چهاردهم

دخترعمو پسرعمو که خدای کرده نصیب

دخترعمو و پسرعمو، که خدا نصیبشان کرده

اسب کاکام فربهی بستن باامیخ آهنی

اسبِ برادرم فربه است، با میخِ آهنی بسته‌اندش

شاه داماد باز بکنت که رأیتون جرئت شونین

شاه‌داماد در را باز کند، که آن‌ها جرئتش را ندارند