پرش به محتوا
هرمزجانHORMOZJAN
شعر بندری

بومی‌سرودهٔ رامی: «بی چه بختم ای طو دایم سیاهن»

سروده‌ی ابراهیم منصفی (رامی) 📍 بندرعباس

ترجمه‌ی پیشنهادی — نیاز به بازبینی این ترجمه را گویشوران هنوز بازبینی نکرده‌اند؛ اگر جایی را بهتر می‌دانید در گفت‌وگوی پایین بنویسید.

بی چه بختُم ای طو دایم سیاهِن

چرا بختم این‌طور همیشه سیاه است؟

خستم از دست خُ خدا گواهن

خسته‌ام از دستِ خودم، خدا گواه است

خداوندا چرا تقدیر شومم

خداوندا، چرا تقدیرِ شومم

همیشه کفتن از چاله تو چاهن

همیشه از چاله به چاه افتادن است؟

شاعر
ابراهیم منصفی (رامی)
گویش
بندرعباس
ترجمه
پیشنهادی (نیاز به بازبینی)

با اجازه‌ی شاعر در هرمزجان منتشر شده است. حقوق اثر نزد ابراهیم منصفی (رامی) است.

یادداشت‌ها

آوانویسی مقاله: Bey che baxtom eetou daaem seeyaahen / Xastam az dast e xo Xodaa gavaahen / Xodaavandaa cheraa taqdeer e shoomom / Hameesha kaften az chaala too chaahen. (ص ۹۸ «معنی عشق»). ابراهیم منصفی (رامی)، ترانه‌سرای بندرعباسی، ۱۳۲۴-۱۳۷۶ش (به گفتهٔ مقاله) → شاعر نام‌دار معاصر، حق نشر برقرار؛ فقط پاره‌ای که مقاله نقل کرده و حداکثر ۴ سطر ثبت شد. مقاله فقط آوانویسی لاتین دارد، ترجمهٔ فارسی ندارد. شمارهٔ صفحه‌ای که مقاله در پرانتز آورده به مجموعهٔ ترانه‌های رامی برمی‌گردد (عنوان کامل کتاب در فهرست منابع مقاله بررسی شود). [ص 29-30 مجله]؛

نظرها، ترجمه‌های پیشنهادی و توضیح‌ها

اگر معنی خطی را بهتر می‌دانید یا روایت دیگری شنیده‌اید، این‌جا بنویسید.

نخستین نفری باشید که می‌نویسد

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. دیدگاه‌ها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.