پرش به محتوا
هرمزجانHORMOZJAN
ترانه بندری فولکلور هرمزگان

ترانهٔ «رخت کاکام رو سرم» (بردن رخت عروس)

هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.

فولکلور هرمزگان 📍 درتوجان (بندرعباس)

ترجمه‌ی پیشنهادی — نیاز به بازبینی این ترجمه را گویشوران هنوز بازبینی نکرده‌اند؛ اگر جایی را بهتر می‌دانید در گفت‌وگوی پایین بنویسید.

رخت کاکام رو سرم تا پای کنارای غیبری

رختِ برادرم روی سرم، تا پای درخت‌های کُنارِ «غیبری»

کی ببره کی بدوزه خانم‌های زیر چادری

کی ببرد، کی بدوزد؟ خانم‌های زیرِ چادری

بادا بادا بادا انشاءالله مبارک بادا

بادا بادا بادا، ان‌شاءالله مبارک بادا

ای پسینی ای پسینی قافله کاکام رسید

این عصر، این عصر، قافلهٔ برادرم رسید

تا رسید مخمل برید و قوچ سبزی سر برید

تا رسید مخمل برید و قوچِ «سبزی» سر برید

بادا بادا بادا انشاءالله مبارک بادا

بادا بادا بادا، ان‌شاءالله مبارک بادا

پدیدآورنده
فولکلور هرمزگان
گویش
درتوجان (بندرعباس)
ترجمه
پیشنهادی (نیاز به بازبینی)

این اثر از ادبیات شفاهی و سینه‌به‌سینه‌ی مردم هرمزگان است. حقوق اثر نزد راویان و مردم هرمزگان است.

یادداشت‌ها

رخت‌های عروس را در مجمع یا سپ (سینی بزرگ حصیری دستباف میناب) می‌گذاشتند و یکی از زنان یا یکی از خواهران داماد آن را روی سر می‌گذاشت و با ساز و دهل به طرف خانهٔ عروس می‌رفتند و در راه این را می‌خواندند. پانویس: غیبری = درختان سدر پربرگ و سایه‌سنگین. روایت درتوجانیِ همان باسنک «رخت کاکام رو سرم» میناب (مقالهٔ cfl ۱۳۹۷). مقاله می‌گوید مردم درتوجان به فارسی نزدیک به لهجهٔ شیرازی سخن می‌گویند. بی‌ترجمه. [ص 155 مجله]

نظرها، ترجمه‌های پیشنهادی و توضیح‌ها

اگر معنی خطی را بهتر می‌دانید یا روایت دیگری شنیده‌اید، این‌جا بنویسید.

نخستین نفری باشید که می‌نویسد

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. دیدگاه‌ها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.