غمگنانه

تو کجایی، مِه کجایَم

تو کجایی، من کجایم

تو وا یَه مرد، مِه تنهایَم

تو با یک مرد، من تنهایم

تو و خندَه رو لُوُنِت

تو و خنده روی لبانت

چه خاشِن روز و شُوُنِت

چه خوش است روز و شب‌هایت

مِه یِ احمق وا خیالِت

منِ احمق با خیالت

تو ولی مستِ جمالِت

تو ولی مستِ جمالت

مه و خُنَه م بُتِ گُورُن

من و خانه‌ام، چون گورستان

دِلم تنگ از چرخِ دُورُن

دلم تنگ از چرخِ دوران

تو و چشم ِ آسمُنیت

تو و چشمِ آسمانی‌ات

مَبَر از یاد بِی جَوُنیت

از یاد نبر جوانی‌ات را

تو چراغ شُو ِتارُم

تو چراغِ شبِ تارم

بی تو تاریک روزگارُم

بی تو تاریک است روزگارم

یه دُفَه کاش اِتمدیدَه

کاش یک دفعه تو را دیده بودم

اَ لُوُنِت گل مَچیدَه

از لبانت گل چیده بودم

کاشکَه هیچ وَه تُم ندیدَه

کاش هیچ‌وقت تو را ندیده بودم

اَ لُوت گُل اُمنَچیدَه

از لبت گل نچیده بودم

مه اَ دوریت شَل و خستَه

من از دوری‌ات شل و خسته

کاشکَه پِیمُن مُنَبستَه

کاش پیمان نبسته بودیم

تو کجایی مه کجایَم

تو کجایی، من کجایم

تو وا یَه مرد مِه تنهایَم

تو با یک مرد، من تنهایم