ترانه بندری «جوانی نو بهار»

نویسم نامه ی با برگ انگور اوخ شدم سرباز از وطن دور

نویسم نامه او با برگ انگار اوخ شدم سرباز از وطن دور

هی بیا مادر بکن شیرت حلالم های به غربت میروم که شاید بر نگردم

هی بیا مادر بکن شیرت حلالم های به غربت میروم که شاید بر چوب خشک و نازک درخت (به‌ویژه چوب نخل بی‌برگ)

آخ به غربت میروم که شاید بر نگردم

آخ به غربت میروم که شاید بر چوب خشک و نازک درخت (به‌ویژه چوب نخل بی‌برگ)

زدستم رفت جوانی رفت افسوس بهار زندگانی رفت و افسوس

زدستم رفت جوانی رفت افسوس بهار زندگانی رفتو افسوس

زدستم رفت جوانی رفت افسوس بهار زندگانی رفت‌ها افسوس

جوانی نو بهاری بود و بگذشت جوانی یک اعتبار بود گذشت

میانی ما و تو یک کلفتی بود آن یک اعتباری بود بگذشت

جوان بودم که حالا پیرم امروز بگردم قفل به پا زنجیرم امروز

به دست گیروم عصای ناتوانی من از دیدار خوبان دورم امروز

جوانی نو بهاری بود و گذشت جوانی نو بهاری بود فرصت

میانی ما و تو یک کلفتی بود آن یک اعتباری بود بگذشت

سر چشمه رسیدم ناله کردم نظر بر چهره جانانه نکردم

نظر کردم ندیدم یار خود را غریبان جاویدان را پاره کردم

جوانی نو بهاری بود و بگذشت جوانی یک اعتبار بود گذشت

میانی ما و تو یک کلفتی بود آن یک اعتباری بود بگذشت

مهرزاد نوازنده جوانی نوبهار

جوانی نو بهار