حاجی کویتی

تیپِ تیپِن حاجی

تیپش تیپ است، حاجی

وَضعُش کُوِیتِن حاجی

وضعش کویتی است، حاجی

اُدای خو یارِ جانیش

ادا و اطوارش، یارِ جانی‌اش

های سَرِ کِیفِن حاجی

حسابی سرِ کیف است، حاجی

قَدیما هیچّیش نَعدِن

قدیم‌ها هیچ نداشت

جومِی پَکی شَبَردِن

پیراهنِ کهنه‌ای به تن داشت

اَچو اَدَشت وصَحرا

می‌رفت به دشت و صحرا

حاجی سُوارِ خَردِن

حاجی سوارِ خر بود

دورِ سَرُش هَگالِن

دور و برش شلوغ است

هویوندایی سُوارِن

سوارِ هیوندایی است

حالا شَگُن کُوِیتی

حالا می‌گویند کویتی

صاحِبِ پول ومالِن

صاحبِ پول و مال است

اِسمِ زَنُش مُنَوَّر

اسمِ زنش منور است

عَزیز اُشِن ودِلبَر

عزیز و دلبرِ اوست

حاجی که زَن ذَلیلِن

حاجی که زن‌ذلیل است

اُش ناشاچید دَمِ دَر

نمی‌گذاردش دمِ در برود