هر جا اگینم یار خو از مه شرم اکن
هر جا یارم را می‌بینم از من شرم می‌کند
شاره دی وا هر دو چشم و زبون
با هر دو چشم و زبان اشاره می‌کند
صبر اکنم مه وا دل ریش خو
من با دلِ ریشِ خودم صبر می‌کنم
نگاه اکن از پشت سر خنده اکن
نگاه می‌کند و از پشتِ سر می‌خندد
هر جا اگینم یار خو از مه شرم اکن
هر جا یارم را می‌بینم از من شرم می‌کند
شاره دی وا هر دو چشم و زبون
با هر دو چشم و زبان اشاره می‌کند
صبر اکنم مه وا دل ریشه خو
من با دلِ ریشِ خودم صبر می‌کنم
نگاه اکن از پشت سر خنده اکن
نگاه می‌کند و از پشتِ سر می‌خندد
مگه دل تو کجا ره که از مه ادگه کنار
مگر دلت کجا رفت که از من کناره گرفتی؟
مگه چه امگو مه بی تو که مهرم از دلت ره
مگر من به تو چه گفتم که مهرم از دلت رفت؟
مگه دل تو کجا ره که از مه ادکه کنار
مگر دلت کجا رفت که از من کناره گرفتی؟
مگه چه امگو مه بی تو که مهرم از دلت ره
مگر من به تو چه گفتم که مهرم از دلت رفت؟
حُسن و جمالت روشنن مثل ماه
حسن و جمالت روشن است مثلِ ماه
صبر و قرار از مه رفتن ای خدا
صبر و قرار از من رفته، ای خدا
هر چه مکه دل خو بگو به زور نارم
هر چه کردم به دلم بگویم «به‌زور نمی‌روم»
از بس که تو جونی روشنی مثل نور
از بس که تو زیبایی، روشنی مثلِ نور
مگه دل تو کجا ره که از مه ادکه کنار
مگر دلت کجا رفت که از من کناره گرفتی؟
مگه چه امگو مه بی تو که مهرم از دلت ره
مگر من به تو چه گفتم که مهرم از دلت رفت؟
مگه دل تو کجا ره که از مه ادکه کنار
مگر دلت کجا رفت که از من کناره گرفتی؟
مگه چه امگو مه بی تو که مهرم از دلت ره
مگر من به تو چه گفتم که مهرم از دلت رفت؟
جشن عروسی امشو دعوتم یارم داخه حجله مه ناراحتم
جشنِ عروسی است امشب، دعوتم؛ یارم در حجله است و من ناراحتم
غصه مه ایگفته امکردی سرخو زیر خندم شگفتن از شب تا پاسین
غصه گرفته بودم، سرم را پایین انداختم؛ از شب تا عصر به من می‌خندیدند
مگه دل تو کجا ره که از مه ادکه کنار
مگر دلت کجا رفت که از من کناره گرفتی؟
مگه چه امگو مه بی تو که مهرم از دلت ره
مگر من به تو چه گفتم که مهرم از دلت رفت؟
نخستین نفری باشید که می‌نویسد