خستَه‌مِن

خَستَه مِنْ از دستِ دُنیا خَستَه مِن

خسته‌ام، از دستِ دنیا خسته‌ام

کوه غم روی دل اِشْکستَه مِن

کوهِ غم روی دلِ شکسته‌ام است

قِصّه ی دور و دِراز ایشَه دِلُم

دلم قصه‌ای دور و دراز دارد

بِی گپُ گفتِن نیاز ایشَه دِلُم

دلم به حرف زدن نیاز دارد

دِل شَوات از زندِگُنی خو بگم

دل می‌خواهد از زندگی‌اش بگوید

حَرفُنی از نُوجَوُنی خو بگم

حرف‌هایی از نوجوانی‌اش بگوید

از شُوِِسْتُنِ بُتِ گُورُن شَهر

از شب‌های «بتِ گوران»ِ شهر

از نِنَه بابای ِپیر دُمْبالِ کَهْر

از ننه و بابای پیر که دنبالِ بزغاله می‌دویدند

از گِریخ ِبا گپو رو جا نَماز

از گریهٔ پدربزرگ روی جانماز

نِصفِ شو صُبح نُماز روز وا دِراز

نیمه‌شب، نمازِ صبح، روزِ دراز

دِل شَوات از عِشق اُن سالُن بگم

دل می‌خواهد از عشقِ آن سال‌ها بگوید

از غم ِشَروِندِ شُو نالُن بگم

از غمِ شروهٔ شب‌نالان بگوید