دلِ دیوُنَه

اِی دِلِ دیوُنَه ، زاری بَس بُکُ

ای دلِ دیوانه، زاری بس کن

ای هَمه شُو زندَه داری بَس بُکُ

این همه شب‌زنده‌داری بس کن

پیری و عِشق دوبارَه باطِلِن

پیری و عشقِ دوباره باطل است

تو خَزُن، دیدار ِگل بی حاصلِن

در خزان، دیدارِ گل بی‌حاصل است

تا جَوُنی ، هَر یَه دُنیا مالتِن

تا جوانی، هر یک دنیا مالِ توست

وا یََه چش وا هَم زدِن چِل سالتِن

در یک چشم‌به‌هم‌زدن چهل‌ساله‌ای

اِی دِل دَرد آشِنا ، شادی چه بو

ای دلِ دردآشنا، شادی چه شد؟

روزُن ِشیرین آزادی چه بو

روزهای شیرینِ آزادی چه شد؟

کَفتُم اَز پا تو کویر خُشکِ یأس

در کویرِ خشکِ یأس از پا افتادم

باغ سُوز آب و آبادی چه بو

باغِ سبز، آب و آبادی چه شد؟