دوستک و زیبا (کجان بابا بسی تن خیزرونی)

کُجان بابا بِسی تن خیزرونی

کجاست بابا بسی، آن خیزران‌تن؟

کجان نَصرُک بگیتن بیت جُونی

کجاست نصرک تا بیتی قشنگ بگوید؟

کجان دوستک بزنت از نو ز مَهری

کجاست دوستک تا از نو، از مهر، [ساز] بزند؟

بیان زیبا وا چاک ُ و تخته ونی

زیبا بیاید با «چاک» و تخته‌هایش

بزن که بُرکه لیون چَلیدن

بزن، که برکه‌ها لبالب شده‌اند

با اون چوبی که کَندری ندیدن

با آن چوبی که هرگز کندر ندیده

بگه اَز جهله و چاه ون نای بَن

از جهله (کوزه) و طنابِ چاه‌ها بگو

با اون دختی که اون روزی ندیدن

با آن دختری که آن روز دیده بودند