سلام بندرُ مه

سلام بندرُ مه بازم هُوندم

سلام بندرِ من، باز هم آمدم

ی خُو تحریکت کنُم با زبونم

که کمی با زبانم تحریکت کنم

و باز اخونوم

و باز می‌خوانم

تا بدونی که زمونی که هیچکه نینن

تا بدانی که آن زمان که هیچ‌کس نیست

کنارت مه باز امُونوم

من باز کنارت می‌مانم

بندرُم خیلی وقتن با هم غریبه ایم

بندرم، خیلی وقت است با هم غریبه‌ایم

خیلی وقتن با هم دگه درگیر ابیم

خیلی وقت است دیگر با هم درگیر می‌شویم

ایجا تیزی بندیری ت رو بندری تیزن

اینجا تیغِ بندری‌ات روی خودِ بندری تیز است

دلمو موند بیگینیم جلو ی بندیری میزن

در حسرتِ این ماندیم که یک بندری را پشتِ میز ببینیم

چون همدلی نینن

چون همدلی نیست

و هر دلی گیرن

و هر دلی گیر است

به بند چیزی

به بندِ چیزی

یکی بند پولن یکی ارک یکی به هیزی

یکی بندِ پول است، یکی بندِ عرق، یکی بندِ هیزی

یکی یکی نی

هیچ‌کس با دیگری یکی نیست

همه شاوا همه چی ی جا به دست بیارن

همه می‌خواهند همه‌چیز را یک‌جا به دست بیاورند

گپ سرهدی مزن که بحث بی فایدن

حرفِ سرحدی را نزن که بحثِ بی‌فایده‌ای است

چون ایکک امگفت که لووم خشک بوو

چون آن‌قدر گفتم که لبم خشک شد

ولی بازم اگم تا ایشه جونوم جون توش

ولی باز هم می‌گویم، تا جانم جان دارد

خونوم هند جوش

خونم به جوش آمد

حرومخور نوش ها

حرام‌خور، نوشِ جانت!

همطوو تنت بفروش

همین‌طور تنت را بفروش

حق مه و بندر بشت به جونتون گوشت

حقِ من و بندر گوشتِ تنتان شود!