شروهٔ محیا: «عجایب پیر و یاری بود و بگذشت»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
عجایب پیر و یاری بود و بگذشت
عجایب پیر و یاری بود و بگذشت
عجایب نوبهاری بود وبگذشت
عجایب نوبهاری بود وبگذشت
شبنبو درکنار شط بغداد
گل شب‌بو درکنار شط بغداد
که محیا رهگذاری بود وبگذشت
که محیا رهگذاری بود وبگذشت
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
در چاپ میان دو ستون/صفحه شکسته شده است. محیا بستکی (شاعر قرن ۱۱ق؛ این مقاله تولد او را ۱۰۲۰ق می‌نویسد؛ مقالهٔ شافعی‌پور در فروغ وحدت ۱۳۹۵ زیست او را ۱۰۰۵-۱۰۹۸ق و درگذشت در کال بستک می‌داند) → مالکیت عمومی. دوبیتی (شروه) فارسی؛ بی‌ترجمه. PDF اسکن‌شدهٔ کم‌کیفیت است؛ متن از تصویر بزرگ‌نمایی‌شده خوانده شد. [ص 36 مجله] | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «محیا بستکی»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد