شروهٔ محیا: «چه خوش باشد جوانی وقت هی‌هی»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
چه خوش باشد جوانی وقت هی‌هی
چه خودش باشد جوانی وقت هی‌هی
دف و چنگ و شراب و مطرب و می
دف و چنگ و شراب و مطرب و می
کهنسالان به محیا پند دادند
کهنسالان به محیا پند دادند
«جوانی تا به پیری پیری تا کی»
«جوانی تا به پیری پیری تا کی»
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
طنز گفتاری با ضرب‌المثل. منبع مقاله: (حبیبی، ۱۳۷۷: ۸۳) = حبیبی، احمد (۱۳۷۷). محیا شاعری از جنوب. شیراز: نوید. محیا بستکی شاعر قرن ۱۱ قمری/عصر صفوی است (به گفتهٔ مقاله‌های cfl ۱۳۹۸ و فرهنگ مردم ایران ۱۳۹۶) → مالکیت عمومی (شافعی‌پور ۱۳۹۵: ۱۰۰۵-۱۰۹۸ق). بی‌ترجمه. [ص ۱۱۵ مقاله] | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «محیا بستکی (سید محی‌الدین)»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد