مز ته نظر ناچش

مَز تِه نظر ناچِش مَز فکر اَ دَر ناچِش

از نظرم نمی‌روی، از فکرم بیرون نمی‌روی

تا زِندهُ هِم جانی مَز تِه جگر ناچِش

تا زنده‌ام، جانی؛ از جگرم بیرون نمی‌روی

بی تو بهاریم نِنِگ جز تو مو یاریم نِنِگ

بی تو بهاری ندارم، جز تو یاری ندارم

بِد که قَراریم نِنِگ مَز تِه جگر ناچِش

ببین که قراری ندارم؛ از جگرم بیرون نمی‌روی

دل بی تو محزونِن چون جُرعه ي خونِن

دل بی تو محزون است، چون جرعه‌ای خون است

حالُم چو مجنونِن مَز تِه جگر ناچِش

حالم چون مجنون است؛ از جگرم بیرون نمی‌روی

ولله که حیروونِم دَس به گَریبونِم

والله که حیرانم، دست به گریبانم

تَز بَر پَریشونِم مَز تِه جگر ناچِش

تب‌دار و پریشانم؛ از جگرم بیرون نمی‌روی