مشتا بپا بو (که گرما هندن و رطب زیاد بو)

که گرما هندن و رطب زیاد بو برای جمع کردنی مُشتا به پا بو

که گرما آمده و رطب زیاد شده؛ برای جمع کردنش مُشتا برپا شد

که بابا صحب زود از خُو بلند بو که پَروِند بر کمر بر مُغ سوار بو

که بابا صبح زود از خواب بلند شد، پروند (طنابِ نخل‌بالایی) به کمر، سوار بر نخل شد

که پروَند بر کمر وا تولَک و داس به امید خدا یا حضرت عباس

که پروند بر کمر، با تولک (سبد خرما) و داس؛ به امید خدا، یا حضرت عباس

که تولَک رطبی سر پِنگ نغارین خوراک ظهرمو برنج هوارین

که تولکِ رطبِ سرِ پنگ، نغار است؛ خوراکِ ظهرمان برنجِ «هوار» است

بدو بابا که مُردُم سر اَفتو مِزارِمه ببند پا کُنته اَمبو

بیا بابا که زیرِ آفتاب مُردم؛ مزارم را پای تنهٔ درختِ انبه بساز

خودت سایم بکن با طاق انجیر فاتحم هاده تخم کَمَنزیل

خودت با طاقِ انجیر سایه‌ام کن؛ فاتحه‌ام را بخوان، ای تخمِ کمنزیل

هَلُو پَمپِن که مُرداسنگ زلالن زرک سُرخِن کلک سرخ نیمه حالن

هلو «پمپ» است و مرداسنگ زلال؛ زرک سرخ است و کلکِ سرخ نیمه‌رس