مناره

اِی مَنارَه ، مَنارَه داوَرِن

ای مناره، منارهٔ «داور» است

از خونَه در بی ، که دیریا خواهَرِن

از خانه بیرون بیا که دریا آرام است

ایی جهازُن یکی دوتا سه تا

این لنج‌ها، یکی، دوتا، سه‌تا

لِنگِر شُکردی یُ رَفتِن خاجتا

لنگر کشیدند و رفتند به خاجتا

رَفتُم پا بُرکَه مَنارَه داوَرِن

رفتم پای برکه؛ منارهٔ «داور» است

جَهله خُ مِشکَ که دیریا خواهَرِن

کوزه‌ام را پر کردم که دریا آرام است

تا کِه رَسیدُم وا خورِ خاجِتا

تا که رسیدم به خورِ خاجتا

هَر چه نَکِردَم عروس وا مِه نِتا

هر چه کردم، عروس با من نیامد

اِمسال دو سالِن، دِلُم دُمبالِتِن

امسال دو سال است که دلم دنبالِ توست

یارُم نَهُندِن همیشَه یادِتِن

یارم دارد می‌آید؛ همیشه به یادِ توام

سَر چایِ نابَن دو تا گَک اُمگِتِن

سرِ چای نبات دو تا «گک» گرفته‌ام

پِستُن زِینی وا ناحَک اُمگِتِن

پستانِ زینی را به ناحق گرفته‌ام