منمداس

روز شبابَه و جوونی مَکـِه ... گازی وا مهتاب کمونی مَکـِه

روزگارِ شباب و جوانی را می‌گذراندم... با مهتابِ کمانی بازی می‌کردم

روی بلندی مَرَه و پر مَزَه ... توی خیالُم همه جا سر مَزَه

روی بلندی‌ها می‌رفتم و پر می‌زدم... در خیالم به همه‌جا سر می‌زدم

شاهین وحشیِ سبک بالَرُم ... در هَمَه حالت مِه توی حالَرُم

شاهینِ وحشیِ سبک‌بالی بودم... در همه حال، من در حالِ خودم بودم

آخ چه بگم مه که چه کارُم اِدکِه ... توی پریدِن تو شکارُم اِدکِه

آخ، چه بگویم که با من چه کردی... در میانهٔ پرواز، تو شکارم کردی

فکر مَکـِه حالا گل یاس اَتاری ... غافلَرُم که مـِنمـِداس اَتاری

فکر می‌کردم حالا گلِ یاس می‌آوری... غافل بودم که مَلمَداس (زنِ افسونگرِ دریا) می‌آوری

اون گل پرپر که نگارُم تـَدا ... گل که نَهَستَه ، گل خارُم تَدا

آن گلِ پرپر که نگارم به من داد... گل که نبود، گلِ خار به من داد

چه جام نوشی ، تو که نیشُم تَدا ... تو ایـهَمَـه گل ، گل گیشُم تَدا

چه جامِ نوشی؟ تو که نیشم دادی... در این همه گل، گلِ گیش (بوتهٔ زهرآگین) به من دادی

روزی رسیـدِن که هویدا بَشُم ... حس بلند یِتا رویا بَشُم

روزی رسیده که آشکار شوم... حسِ بلندِ یک رؤیا شوم

پر بِگِـرُم و رو به بالا بِرَم ... به لحظه خوب تمنا بِرَم

پر بگیرم و رو به بالا بروم... به سوی لحظهٔ خوبِ تمنا بروم