موغ (مویهٔ سوگ) «بیا (نام مرحوم) که حج اکبرت که»

«موغ» (műý): اشعاری که زنان مسنِ خوش‌بیان در سوگواری (تا چهل شب) در رثای مرده می‌خوانند؛ «موغ واردِن» = مویه آوردن. به گفتهٔ نویسنده ابیات اغلب از باباطاهر، فایز، محیا یا هر داغ‌دیدهٔ دیگری است که بر سر زبان‌ها جاری است. گویش سیریک. فقط واژه‌معنی آمده: «که: کردی ؛ قبولا: قبول است».