نهنگ

موا بِرَم تَهنا بَشُم

می‌خواهم بروم، تنها شوم

تَهنا فقط وا سایَه خو

تنها، فقط با سایهٔ خودم

وقت سیاه رفتِنِن

وقتِ سیاهِ رفتن است

مه خوب اَفَهمُم غایه خو

من خوب می‌فهمم وقتم رسیده

دو روز ِتلخ زندگی

دو روزِ تلخِ زندگی

قصّه ی درد و مُردِنَه

قصهٔ درد و مردن است

اُمید یَک رو زندگی

امیدِ یک روز زندگی

دنبال خو وا گور بُردِنَه

با خود به گور بردن است

ای دل دِگَه گولُم مَزَن

ای دل، دیگر فریبم نده

مه بِشتِه گولِت ناخارُم

من دیگر فریبت را نمی‌خورم

برگشتِن اینین ای سفر

این سفر برگشتی ندارد

دُمبال خو بِی تو نابَرُم

تو را دنبالِ خودم نمی‌برم

آدم پوچی مثل مِه

آدمِ پوچی مثلِ من

کجا بِریْت که جاش بَشِه

کجا برود که جایش باشد؟

وا چه زَبُنی گپ بِزَنت

به چه زبانی حرف بزند

تا یکی آشناش بَشِه

تا کسی آشنایش شود؟

موات از ایجا دور بَشُم

می‌خواهم از اینجا دور شوم

جایی برم که چوک اَرُم

جایی بروم که کودک‌وار بروم

غیر از خیال خوبِ خوم

غیر از خیالِ خوبِ خودم

چیزی نَهَستَه تو سَرُم

چیزی در سرم نبود

ای دل دِگَه گولُم مَزَن

ای دل، دیگر فریبم نده

مه بِشتِه گولِت ناخارُم

من دیگر فریبت را نمی‌خورم

برگشتِن اینین ای سفر

این سفر برگشتی ندارد

دُمبال خو بِی تو نابَرُم

تو را دنبالِ خودم نمی‌برم

بندرعباس 1350

بندرعباس ۱۳۵۰

*این ترانه برای فیلم نهنگ ساخته ی حسن بنی هاشمی سروده شده و توسط رامی آهنگسازی و اجرا شده است.

*این ترانه برای فیلم نهنگ ساختهٔ حسن بنی‌هاشمی سروده شده و توسط رامی آهنگسازی و اجرا شده است.