وا خیـــــالُم

وا خیـــــالُم کــــه تو دُنیا مِــــــه تنها دِلــپَـریــشُم

به خیالم که در دنیا فقط منم که دل‌پریشانم

مِم فقط که اَ خَرس چِشمُم هَمیشه تَرِن قَمیصُم

فقط منم که از اشکِ چشمم همیشه پیراهنم تر است

گَشتی اُمزه اُمدی خیلــی آدمُـــو بی خُو نَباختَن

گشتی زدم، دیدم خیلی از آدم‌ها خودشان را نباخته‌اند

اُمدی تنها شُـوو تو یادبود صَد نُفَر گُشنَه نَخوافتَن

دیدم تنها یک شب، [همین‌جا] صد نفر گرسنه می‌خوابند

اُمدی هَـــستن آدمُنی که یه چــادر شُوو شُـنینن

دیدم آدم‌هایی هستند که یک چادرشب هم ندارند

وا کــمال بــی ریــایی وا خــوشـی دُور هَــم اَنینن

با کمالِ بی‌ریایی، با خوشی دورِ هم می‌نشینند

بعضیــو خَــــونه شُنـیـنـن بَعضیو جُومَه شُو پارُه ن

بعضی‌ها خانه ندارند، بعضی‌ها لباسشان پاره است

سَقفشَــو یـه آسَمــونن چلـچــراغِــشـو ستاره ن

سقفشان یک آسمان است، چلچراغشان ستاره‌ها