کاشکَه

کاشکَه یَه دُفَه جَوُن مَبو

کاشکی یک بارِ دیگر جوان می‌شدم

یَه جَوُنِ خیلی جُن مَبو

جوانی خیلی زیبا می‌شدم

مُرغیزَه مَبودَه بال مَگه

پرندهٔ کوچکی می‌شدم و بال می‌گرفتم

تاج سر آسمُن مَبو

تاجِ سرِ آسمان می‌شدم

صد تا چِشِ مشت بندِری

صد تا چشمِ مستِ بندری

اَ نزیک و دور ، نِگام شَکِه

از نزدیک و دور نگاهم می‌کردند

صدتا لُوِ ِغنچَه عین گُل

صد تا لبِ غنچه، عینِ گل

اَ هَمَه طرف صِدام شَکِه

از همه طرف صدایم می‌زدند

کاشکَه مِه هنوزا چوک اَرُم

کاشکی من هنوز بچه بودم

وا بیچَه خو هِی گازی مَکِه

با عروسکم هی بازی می‌کردم

مَدادَه یَه ماچ بِی مُم گَپو

یک ماچ به مادربزرگ می‌دادم

دل نازکی راضی مَکِه

دلِ نازکش را راضی می‌کردم

کاشکَه مه هنوزا چوک اَرُم

کاشکی من هنوز بچه بودم

بیش و کمی از غم اُمنَهَه

کم و بیش غمی نداشتم

هَمَه کَه مُحبَّتُم شَکِه

همه به من محبت می‌کردند

اَخاشی چیزی کم اُمنَهَه

از خوشی چیزی کم نداشتم

مثل سرنوشتِ نیلوفر

مثلِ سرنوشتِ نیلوفر

کوتاه و قشنگِن زندگی

زندگی کوتاه و قشنگ است

باشتا که کَمِن ولی خاشِن

گرچه کم است، ولی خوش است

صد رنگ و وارنگِن زندگی

زندگی صدرنگ و وارنگ است