گُل‌بوته

یَه دُفه دِگَه مثل قدیم، بِی چه دل از مِه نابَری

یک بارِ دیگر، مثلِ قدیم، چرا دل از من نمی‌بری؟

دُزَکی نِگاهُم ناکُنی، از زیرِ جلبیل زَری

دزدکی نگاهم نمی‌کنی از زیرِ جلبیلِ زری

یادِت بیار وختی تَهُند، دستِت تو دستُم تَنُها

یادت بیاور، وقتی می‌آمدی، دستت در دستم بود، تنها

وختی تَهُند هُشیار اَرُم، تَرفتَه مَستُم تَنُها

وقتی می‌آمدی هشیار بودم؛ می‌رفتی و مستم می‌گذاشتی، تنها

مه و تو مثل بهار و گل، یَکدل و یَکجُن اَستَریم

من و تو مثلِ بهار و گل، یکدل و یک‌جان بودیم

دور اَ هم و بی هَمدِگَه، هُول و هَراسُن اَستَرم

دور از هم و بی همدیگر، پر از هول و هراس بودم

یَه دُفَه دِگَه مثل قدیم، وا زیرچِشی نِگام بُکُ

یک بارِ دیگر، مثلِ قدیم، زیرچشمی نگاهم کن

تو خُو، تو بیداری بدُو، اَ پُشتِ در صِدام بُکُ

در خواب، در بیداری، بیا؛ از پشتِ در صدایم کن

وختی که تو پَهلوم بَشی، یَه دنیا شور و حال اُمَه

وقتی که تو کنارم باشی، یک دنیا شور و حال دارم

حضور تو بَس که خاشِن، احساس اَکُنُم بال اُمَه

حضورِ تو بس که خوش است، احساس می‌کنم بال دارم

هَلَه هَلَه گرگِ چَمبَری، زَهرَه نداری بُبَری

هله هله، گرگِ چمباتمه‌زده، زهره نداری ببری‌اش

هَلَه هَلَه گرگِ چَمبَری، زَهرَه نداری بُبَری

هله هله، گرگِ چمباتمه‌زده، زهره نداری ببری‌اش