گل سفید مریم

تو گل سِفیدِ مَریَم ، مه سیا مِثِ پَرَسْتو

تو گلِ سفیدِ مریمی، من سیاه مثلِ پرستو

تو بَهاری از لِطافت ، مه دَرَختِ گیش بَدبو

تو بهاری از لطافتی، من درختِ بدبوی گیش

تو تَبارت از سِتارَه ، مه یَه شمع نیمَه رُوشن

تو تبارت از ستاره است، من شمعی نیمه‌روشن

تو رَها مِثِ پرَندَه ، مه توی قفسِّ آهن

تو رها مثلِ پرنده، من در قفسِ آهن

تو کَلُم عاشِقُنَه ، تو بَهار جاوِدُنَه

تو کلامِ عاشقانه‌ای، تو بهارِ جاودانه

مه از ایکه یارُم اِی تو ، اَ نُو اُمزَدِن جَوُنَه

من از اینکه یارم تویی، از نو جوانه زده‌ام

تو یَه روز و روزگاری ، زیر بارُن بَهاری

تو یک روز و روزگاری، زیرِ بارانِ بهاری

وا یَه دِل توی دو سینَه ، مِثِ ما نهَستَه یاری

با یک دل در دو سینه، مثلِ ما یاری نبود