یاربانو

دوبارَه یادِ یاربانو وا خیالُم نَهُندِن

دوباره یادِ یاربانو به خیالم می‌آید

دوبارَه دِلُم شِعرُنِ عاشِقُنَه نَخُندِن

دوباره دلم شعرهای عاشقانه می‌خواند

دِگَه بازَم اَز خاطِراتِ قدیمُن نَگُفتَم

دیگر باز از خاطراتِ قدیمی می‌گویم

دوباره نَنالیدَم اَز ای کِه بی یار و جُفتَم

دوباره می‌نالم از اینکه بی یار و جفتم

دوباره نَگُفتَم ، اَز گُفتَه اُنِ دوبارَه

دوباره می‌گویم از گفته‌های دوباره

دِگَه بازَم اَز دِل نَگُفتَم دِلِ پارَه پارَه

دیگر باز از دل می‌گویم، از دلِ پاره‌پاره

یَکی عِشقِن و یادِگاری هِزارُن حِکایَت

یکی عشق است و یادگاری، هزاران حکایت

یَکی دَردِن ، اَز وجودی هِزارُن شِکایَت

یکی درد است، از وجودی هزاران شکایت

مَگُفتَه مِه کاری دِگَه بَعد اَز ای وا دِل اُمْنی

می‌گفتم من دیگر بعد از این با دل کاری ندارم

بَسِن دِل بَسِن اَز دِلُم غِیر غم حاصِل اُمْنی

بس است دل، بس است؛ از دلم جز غم حاصلی ندارم

گذشتَه گذشت وَ صَبا اَز نَظر ناپَدیدِن

گذشته گذشت و فردا از نظر ناپدید است

وا غِیر اَز خُدا چشم کَس بِی صَبا اینَدیدِن

جز خدا چشمِ هیچ‌کس فردا را ندیده است

یَکی عِشقِن و حاصِلی صَد هِزارُن تَرُنه

یکی عشق است و حاصلش صد هزاران ترانه

چه خوب و خاشِن زندِگی کِردِن عاشِقُنَه

چه خوب و خوش است زندگی کردنِ عاشقانه