یار عزیز قامت بلندم

یار عَزیز قامَت بُلَندُم

یارِ عزیزِ قدبلندم

بِی چه نِتای تا عَغدِت بُبَندُم

چرا نمی‌آیی تا عقدت ببندم؟

پات از حَنیرُن صدتا گل ایشَه

پایت از حنا صد تا گل دارد

قلبُم تو سینَه ت ، صد مَنزل ایشَه

قلبم در سینه‌ات صد منزل دارد

بی تو م ِحتّی وا خوم غریبُم

بی تو من حتی با خودم غریبم

تنهایی و غم اِتکِه نَصیبُم

تنهایی و غم را نصیبم کردی

عِشق مِه وُ تو اینی تَمُنی

عشقِ من و تو تمامی ندارد

وختی خاشِن کِه پَهلوم بُمُنی

وقتی خوش است که پیشم بمانی

کس نی بُپُرسِه وازِت چه بودِن

کسی نیست بپرسد با تو چه شده

یارُن کُجایَن ، دُشمَن حَسودِن

یاران کجایند؟ دشمن حسود است

اَز شَرِّ جِنْتَک ، اَز تِرس شِیطُن

از شرِّ جنّ‌ها، از ترسِ شیطان

اِسفَند و گِشتِه ی بی بی نَدودِن

اسفند و بخورِ بی‌بی دارد دود می‌کند

یار عزیز قامَت بُلَندُم

یارِ عزیزِ قدبلندم

بِی چه نِتای تا عَغدِت بُبَندُم

چرا نمی‌آیی تا عقدت ببندم؟