یه بهار

راه ارم تو کوچه اون هیچکسی نین دوربروم

توی کوچه‌ها راه می‌روم؛ هیچ‌کس دور و برم نیست

خیال تو همراهمن آواگر دست سرم

خیالِ تو همراهم است، دستِ آوارگی بر سرم

وقتی اتارم اسم تو انینه بغز تو گلوم

وقتی اسمت را می‌آورم، بغض توی گلویم می‌نشیند

وا خو اگم کاش الان تا هن روبروم

با خودم می‌گویم: کاش الان روبه‌رویم بودی

به بهاری که نبودن قصه سازه مه وو تو

به بهاری که نبود، قصه‌سازِ من و تو

نبردن هیچ کس به ی مه راز تو

هیچ‌کس رازِ تو را از من نبرده

راه ارم مه به هوات ولی دل تنگن نگات

به هوای تو راه می‌روم، ولی دلم تنگِ نگاهت است