آهای آهای ستاره (ترانه دوم)

آهاي آهاي ستاره

آهای آهای ستاره

بي تو بُسِم بيچاره

بی تو شدم بیچاره

هنوز چَش انتظارِم

هنوز چشم‌انتظارم

بعد از پيري دوباره

بعد از پیری، دوباره

از جَوونيم مو خارُم

از جوانی‌ام خوار و زارم

بي تاب و بي قرارم

بی‌تاب و بی‌قرارم

بگو مو از كو بارُم

بگو از کجا بیاورم

چون تو ماه و ستاره

مثلِ تو، ماه و ستاره

سِنُّم رَسي اَ پنجا

سنم به پنجاه رسید

تا كَي اُنِم خو تنها

تا کی خودم تنها بمانم؟

بُدا كه بي تو اُمناشا

بیا که بی تو نمی‌شود

شيشه ي عمرُم ستاره

ای شیشهٔ عمرم، ستاره

آه از دُور و زمانه

آه از دور و زمانه

جَووني اَم شه لا نَه

جوانی‌ام رفت و نماند

بي خاويِ شبانه

بی‌خوابیِ شبانه

اُشكُشتِسِم ستاره

مرا کشته است، ستاره

ستاره ِي آسمونُم

ستارهٔ آسمانم

راحتِ دل و جونُم

آرامِ دل و جانم

وَلِه دل پُرخونُم

دلِ پرخونم واله است

از عشق تو ستاره

از عشقِ تو، ستاره

ستاره ي شانس و بَختُم

ستارهٔ شانس و بختم

خَشيِ روزِ سَختُم

خوشیِ روزِ سختم

ثمر نادِت درختم

درختم ثمر نمی‌دهد

بي تو گُلُم ستاره

بی تو، گلم، ستاره