آوارَه

ناتونُم برَم، ناتونُم بِنینُم

نمی‌توانم بروم، نمی‌توانم بنشینم

ناتونُم بگَم، ناتُونُم بِگینُم

نمی‌توانم بگویم، نمی‌توانم ببینم

چه گَپُنِ خاش که نابو بِگِی

چه حرف‌های خوشی که نمی‌شود گفت

چه جا اُن خاش که نابو برِی

چه جاهای خوشی که نمی‌شود رفت

وا ای هَمَه درد بایَه سنگ بَشی

با این همه درد باید سنگ شوی

یا گَنوغ بِبی بوُش و مَنگ بَشی

یا دیوانه شوی، گیج و منگ شوی

نه زن اِتبشِه ،نه چوک اِتبُبو

نه زن داشته باشی، نه بچه داشته باشی

وا جای خُنَه ، کتُوک اِتبُبو

به جای خانه، کومه‌ای داشته باشی

وا جای پُلو، نُن جو مُخا

به جای پلو، نانِ جو بخوری

عوض شراب ، شیر گُو مُخا

به جای شراب، شیرِ گاو بخوری

خواهِشِ کَمتِه ، دل بی غَمتِه

خواهشِ کمتر، دلِ بی‌غم‌تر

بی خیال مال ، خیلی آدمتِه

بی‌خیالِ مال، خیلی آدم‌تر

وا یَه دنیا غم ، چه بایدش کرد

با یک دنیا غم چه باید کرد؟

راهِ چارَه چِه ن ، وا ایهمه درد

راهِ چاره چیست با این همه درد؟

بایَه بُسوزی ، بایَه بسازی

باید بسوزی، باید بسازی

بُردِن تو کار نی ، بایَه بُبازی

بردن در کار نیست، باید ببازی