بهار (خیلی ابیت یاد برون)

خیْلی أَبیْت یادِ بَرُون« کُوخِرد » بُدِه خیْلی جُووُن

خیلی یادِ باران می‌افتم؛ کوخرد خیلی زیبا بود

بــِردُ هَرجْا صَف شَباتِه خُونَیا حَتی لِه بُنْ

تگرگ همه‌جا صف کشیده بود، حتی روی بامِ خانه‌ها

مَردُم تِه صَف أَلِه پُلْنِبهار یار بُلبُلنِْ

مردم در صف‌اند؛ شکوفه‌های بهار یارِ بلبل‌اند

تِه بَندیا اِرُز فَقَطْپُر اَز بَهْار پُر اَز گُلْنِ

آن روزها دره‌ها فقط پر از بهار، پر از گل بود

مَردم اِرُز تِه زَحمَتنِزَحمَتیاشُون قیمَتْنِ

مردم آن روزها در زحمت بودند؛ زحمت‌هایشان باارزش است

هَر چِه بُوگُم کِه سَبزی هَماِرُز حالا غَنیمَتنِْ

هر چه بگویم، آن سبزیِ آن روزها حالا غنیمت است

مَردُم أچِنْ أَپُشت رُوأَجایِ دُور حَتی أَ کُوه

مردم از آن سوی رود به جاهای دور، حتی به کوه می‌روند

اِرُز مُوکِسْ أَگَشت أچِنْ« عالی جلال» ، «نید» و «مِشُو»

آن روزها همه برای گشت به «عالی‌جلال» و «نید» و «مشو» (زمینِ دیم) می‌رفتیم

صَحراو بُدِه چَِندْی جُووُنمَردُم اِرُز أچِنْ لِه بُنْ

صحرا چقدر زیبا بود؛ مردم آن روزها روی بام می‌رفتند

یادَش بَه خَیر وَصفِ اِرُزمَعرُوفِنْ وُ شِعر بَرُونْ

یادش به خیر؛ وصفِ آن روزها و شعرِ باران معروف است

بهار

بهار

ـ عالی جلال: (عالی جان) روستایی است از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. محدوده عالی جان : از شمال نید و کوه ناخ، از جنوب رودخانه مهران، از مغرب دهستان کوخرد، واز سمت مشرف به «گوچونی» و چاله کوخرد محدود می‌گردد.

ـ عالی جلال: (عالی جان) روستایی است از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. محدوده عالی جان : از شمال نید و کوه ناخ، از جنوب رودخانه مهران، از مغرب دهستان کوخرد، واز سمت مشرف به «گوچونی» و چاله کوخرد محدود می‌گردد.