دت جوون محلو

خدا خدا مه داد برس بوکو‌ موچی حل

خدایا، خدایا، به دادم برس؛ کاری کن که مشکلم حل شود

شون فهمدو خو مو بودو شون زوت در تل

نفهمیدند که خودم بودم؛ زود دلشان به درد آمد

خوم ا زوتام ا هر دری ا در و دیوار

خودم را به هر دری زدم، به در و دیوار

تا درد ا دل یار اچیت میچم ته بل

تا دردِ دلِ یار برود، در آغوشش جان می‌دهم

بگی چن بوکونم چن بوکونم مو

بگو چه کنم، چه کنم من؟

مو چی اوم نِن به جز جومخوی بور خو

من چیزی ندارم جز لباس‌های رنگ‌ورورفتهٔ خودم

درست که پول و ماشین و طلا نن

درست است که پول و ماشین و طلا نیست

پر از عشق ا کنم آینده ی تو

آینده‌ات را پر از عشق می‌کنم

دوت جوون محلو اش موکس گناتن

دخترِ جوانِ محله را به کسی مثلِ من نمی‌دهند

پول اوم نی بهرم ته طلب ته مو‌که ناتن

پول ندارم برایت بخرم؛ در خواستگاری‌ات تو به من نمی‌رسی

چرخ زمین و روزگار و پول ا چرخیت

چرخِ زمین و روزگار با پول می‌چرخد

وله مو خوشبخت تکونم ته سینه جاتِن

ولی من خوشبختت می‌کنم؛ جای تو در سینهٔ من است

بگی چن بوکونم چن بوکونم مو

بگو چه کنم، چه کنم من؟

مو چی اوم نی به جز جومخوی بور خو

من چیزی ندارم جز لباس‌های رنگ‌ورورفتهٔ خودم

درست که پول و ماشین و طلا نن

درست است که پول و ماشین و طلا نیست

پر از عشق ا کنم آینده ی تو

آینده‌ات را پر از عشق می‌کنم