دُخت

اَگَه دخت نَهَستَه تو ای دنیای تنهایی

اگر دختر نبود در این دنیای تنهایی

پُسُ لُوِ که شابوسیدَه؟

پسر لبِ چه کسی را می‌بوسید؟

اَگَه آغوش گرم دُختُ نَهَستَه چوکُ

اگر آغوشِ گرمِ دختر نبود، پسر

اَ تنهایی تو خُ شاپوسیده

از تنهایی در خود می‌پوسید

آی دُخت دُخت

آی دختر، دختر

دُخت دُخت

دختر، دختر

از پشت بُرقَع و چادر و جِلبیلِت فورا

از پشتِ برقع و چادر و جلبیلت فوراً

دَر بُدُو نِشُن هادَه بِی خُ

بیا بیرون، خودت را نشان بده

اَخمُ خُ واز بُکُ لبخند بزن اِشکُفتَه بَش

اخمت را باز کن، لبخند بزن، شکفته باش

عاشق بُبَ جُن هادَه بِی خُ

عاشق شو، به خودت جان بده

آی دُخت دُخت

آی دختر، دختر

دُخت دُخت

دختر، دختر

ای زندگی جوری بُبَش که دخت و پُس همَه وا هم بَشِن

ای زندگی، جوری باش که دختر و پسر همه با هم باشند

لُو تو لُو دست وا دست آزاد از قید غم بَشِن

لب بر لب، دست در دست، آزاد از قیدِ غم باشند

خاشِن خاشِن

خوش است، خوش است

آی دُخت دُخت

آی دختر، دختر

دُخت دُخت

دختر، دختر

تَمُمِ آدمُ مثل همَن تو زندگی هر تاییشُ یَه گازی نَکِردَن

تمامِ آدم‌ها مثلِ هم‌اند؛ در زندگی هر کدامشان دارند بازی‌ای می‌کنند

وا رویای صبا دلشُ خاشِن اهل حالَن، وا هیچ بِی خُ راضی نَکِردَن

با رؤیای فردا دلشان خوش است، اهلِ حال‌اند؛ با هیچ خودشان را راضی می‌کنند

آی دُخت دُخت

آی دختر، دختر

دُخت دُخت

دختر، دختر