زندگی مه غصه و دردن

زندگی مه غصه و دردن راه خشی از رو مه بندن

زندگی‌ام غصه و درد است؛ راهِ خوشی به رویم بسته است

هر جا برم پاخو بنستم راه امید بندن

هر جا بروم و پا بگذارم، راهِ امید بسته است

زندگی مه غصه و دردن راه خشی از رو مه بندن

زندگی‌ام غصه و درد است؛ راهِ خوشی به رویم بسته است

هر جا برم پاخو بنستم راه امید بندن

هر جا بروم و پا بگذارم، راهِ امید بسته است

بیزارم خدا از زندگانی درد دل مه تو خوب ادونی

بیزارم، خدایا، از زندگانی؛ دردِ دلم را تو خوب می‌دانی

بیزارم خدا از زندگانی درد دل مه تو خوب ادونی

بیزارم، خدایا، از زندگانی؛ دردِ دلم را تو خوب می‌دانی

روزگارم آتش نگفتن قسمت مه همطو نوشتن

روزگارم آتش گرفته؛ قسمتم را همین‌طور نوشته‌اند

بی کس و تنهام ای خدا مردنم بهتن

بی‌کس و تنهایم، ای خدا؛ مردنم بهتر است

بیزارم خدا از زندگانی درد دل مه تو خوب ادونی

بیزارم، خدایا، از زندگانی؛ دردِ دلم را تو خوب می‌دانی

روزگارم آتش نگفتن قسمت مه همطو نوشتن

روزگارم آتش گرفته؛ قسمتم را همین‌طور نوشته‌اند

بی کس و تنهام ای خدا مردنم بهتن

بی‌کس و تنهایم، ای خدا؛ مردنم بهتر است

زندگی مه غصه و دردن راه خشی از رو مه بندن

زندگی‌ام غصه و درد است؛ راهِ خوشی به رویم بسته است

هر جا برم پاخو بنستم راه امید بندن

هر جا بروم و پا بگذارم، راهِ امید بسته است

زندگی مه غصه و دردن راه خشی از رو مه بندن

زندگی‌ام غصه و درد است؛ راهِ خوشی به رویم بسته است

هر جا برم پاخو بنستم راه امید بندن

هر جا بروم و پا بگذارم، راهِ امید بسته است