عاکِبَت مُرگ دُزی

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

ای روباهِ بی‌حیا * آمدی بی‌سروصدا

آمدی که مرغ ببری * خدا رویت را سیاه کرد

یک روز من و زنم (خانمِ خانه) رفتیم بندر خرید و گفتیم سری هم به بازارِ کارگزاری بزنیم. همین‌طور که دور می‌زدیم، چشمم به چند تا مرغ افتاد

چاق و چله و تخم‌گذار، که یارو آورده بود بفروشد. این زنِ ما تا چشمش به این مرغ‌ها افتاد گفت: «به‌به! عجب مرغ‌های قشنگی! زود باش بخر ببریم خانه؛ توی این گرانی که نمی‌شود تخم‌مرغ را دانه‌ای دویست تومان خرید؛ تخم‌مرغِ محلی هم برای تقویتِ ذهن خیلی خوب است.» و هزار دلیلِ علمیِ دیگر. من هم بدم نیامد؛ همهٔ مرغ‌های یارو را خریدم و آوردم خانه و یک جای خوب و قشنگ درست کردم و مرغ‌ها شروع کردند به زندگی کردن.

بله عزیزان،

این مرغ‌های ما هر روز تخم می‌کردند و زنم آن‌ها را برمی‌داشت و «تخم‌مرغِ گرجه» درست می‌کرد و می‌زدیم به بدن و حال می‌کردیم. خلاصه از خریدِ این مرغ‌ها ضرر نکردیم، خرجمان هم کمتر شده بود.

تا اینکه یک روز صبح از خواب بیدار شدیم که وااااااای، مای گاد!!

درِ لانهٔ مرغ‌هایمان باز است و یک مرغ هم داخلش نیست. حالا زنم دارد توی سرش می‌زند و دزد را نفرین می‌کند که: «خدا، چه بگویم که چه به سرت بیاورد!» و «این از خدا بی‌خبر» و «فلان‌فلان‌شده». گفتم: «زن، شیون و زاری فایده ندارد. بیا برویم دنبالِ جای پا بگردیم ببینیم دزد از کدام طرف آمده.» با این دیوارِ به این بلندیِ ما!!

آقا، رفتیم دنبالِ جای پا تا همان قسمتی که برکه (آب‌انبار)مان بود؛ رفته بود روی برکه. خوب که نگاه کردیم، دیدیم ایرانیت‌های روی برکه همه خردخرد شده‌اند و همان مرغ‌های ما هم باد کرده‌اند و مثلِ قایق که روی آب می‌ماند، همان‌طور روی آب‌اند.

همه مرده بودند. آن دزدِ خاک‌برسر (بلانسبت) رفته بود روی ایرانیت، ایرانیت شکسته بود و افتاده بود توی آبِ برکه، و به گمانم پایش هم شکسته بود و از درد دیگر مرغ‌ها را ول کرده و رفته بود. خلاصه سرتان را به درد نیاورم: نه مرغی گیرش آمد، خودش هم له‌ولورده شد و رفت.

بله، این هم عاقبتِ دزدی کردن.

امیدوارم خوشتان آمده باشد؛ و ممنون از «چوک شهرو».