نامه برگشتی

مِ آدم خوبی نَهَم

من آدم خوبی نیستم

دس از سر دلت اَسَم

دست از سرِ دلت برمی‌دارم

مِ بی خیال تو اَبُم

من بی‌خیالِ تو می‌شوم

راه خو اَکشُم اَرَم

راهم را می‌کشم و می‌روم

مِ آدم خوبی نَهَم

من آدم خوبی نیستم

مود تو شونه نازَنُم

موهایت را شانه نمی‌زنم

از پشت سر با دستونُم

از پشت سر، با دست‌هایم

چشمونت حتا نابَنُم

چشمانت را حتی نمی‌بندم

نه اهل شعر نوشتنُم

نه اهل شعر نوشتنم

نه اهل گل خریدنُم

نه اهل گل خریدنم

مِ عاشقی بلد نَهَم

من عاشقی بلد نیستم

ما فرق مهستن اَدُنُم

می‌دانم که ما با هم فرق داریم

یه روزی غرق اَبُم توو خو

یک روز در خودم غرق می‌شوم

مِ همو سوخته کَشتی اُم

من همان کشتیِ سوخته‌ام

به مقصد هیچ‌وه نارَسُم

هیچ‌وقت به مقصد نمی‌رسم

یه نامه ی برگشتی اُم

یک نامهٔ برگشتی‌ام

چه برقی ایشه چشمونت

چشمانت چه برقی دارد

چه خنده ای رو لووتِن

چه خنده‌ای روی لبت است

حیرون ابو با دیدنت

هر کسی که جلوی توست

هر کسی‌که جلوتن

با دیدنت حیران می‌شود

ولی مِ برعکس توام

ولی من برعکسِ توام

نگاه مه پُرِن اَ غم

نگاهم پر از غم است

هیچ کسی حوصله‌م اینی

هیچ‌کس حوصله‌ام را ندارد

بی همی خاطرم اگم؛

برای همین است که می‌گویم:

یه روزی غرق اَبُم توو خو

یک روز در خودم غرق می‌شوم

مِ همو سوخته کَشتی اُم

من همان کشتیِ سوخته‌ام

به مقصد هیچ‌وه نارَسُم

هیچ‌وقت به مقصد نمی‌رسم

یه نامه ی برگشتی اُم

یک نامهٔ برگشتی‌ام