چشم گریون

به خدا ایمانم هه یه روزی جزات اده

به خدا ایمان دارم، یک روز جزایت را می‌دهد

تنهایی سهم مه بو ادونم جهنمن عاقبتت

تنهایی سهمِ من شد؛ می‌دانم عاقبتت جهنم است

کی بدیم که کی غمم دا بی دلت

کی بدی کردم؟ کی غمی به دلت دادم؟

کی مه با کارون خو خمم وا به صورت ماه و خوشگلت

کی من با کارهایم خمی به صورتِ ماه و خوشگلت انداختم؟

قطره قطره نم نمک چشم مه گریون ابو

قطره‌قطره، نم‌نمک، چشمِ من گریان می‌شود

مثه خورشید پشت ابر طعم غروب پنهون ابو

مثلِ خورشیدِ پشتِ ابر، طعمِ غروب پنهان می‌شود

قطره قطره نم نمک چشم مه گریون ابو

قطره‌قطره، نم‌نمک، چشمِ من گریان می‌شود

مثه خورشید پشت ابر طعم غروب پنهون ابو

مثلِ خورشیدِ پشتِ ابر، طعمِ غروب پنهان می‌شود

دلی که تشکه ای دفعه به مثل اولی نبو

دلی را که این دفعه شکستی، مثلِ اولش نمی‌شود

گناه دل چن ای وسط چکه باید شکسته بو

گناهِ دل چیست این وسط؟ چرا باید شکسته شود؟

دربهدرم از ای شکست هر چراغ از روم شو بست

دربه‌درم از این شکست؛ هر چراغی را به رویم بستند

شوو که ابو تو کوچه ون مه هم اگردم مست مست

شب که می‌شود، توی کوچه‌ها من هم مستِ مست می‌گردم

مه هم اگردم مست مست

من هم مستِ مست می‌گردم

قطره قطره نم نمک چشم مه گریون ابو

قطره‌قطره، نم‌نمک، چشمِ من گریان می‌شود

مثه خورشید پشت ابر طعم غروب پنهون ابو

مثلِ خورشیدِ پشتِ ابر، طعمِ غروب پنهان می‌شود