حفله 1400

یه دلبری اومهه که همه چی تمومن

یک دلبری دارم که همه‌چیزش تمام است

اگه بی خوم نخنده ت زندگیم حرومن

اگر به رویم نخندد، زندگی‌ام حرام است

یکی که ملوس عین عروس دوری بگردوم

یکی که ملوس است، عینِ عروس؛ دورش بگردم

اارزه ت یه کال مودونش به دنیا و مردم

یک تار مویش به دنیا و مردم می‌ارزد

الرزونت ای دل با نگاهی هر دم

این دل را هر دم با نگاهی می‌لرزاند

لوو تر بکنت مه حاضرم جون خو هادم

لب تر کند، من حاضرم جانم را بدهم

وقتی که بکن سر اون چادر زردی

وقتی که آن چادرِ زرد را سر می‌کند

دل شوا که قربونی بشی دوری بگردی

دل می‌خواهد قربانش شوی، دورش بگردی

هم تکن با نمکن هیچی کمی نین

هم تک است هم بانمک، هیچ کم ندارد

ایکه نازن که دلوم با ای غمی نین

این‌قدر ناز است که دلم با او غمی ندارد

چه خاشن بارون اتت تر بشی با ای

چه خوش است باران بیاید و با او خیس شوی

دنیا هم هوو ببرت مه خبروم نین

دنیا را هم آب ببرد، من خبر ندارم

الرزونت ای دل با نگاهی هر دم

این دل را هر دم با نگاهی می‌لرزاند

لوو تر بکنت مه حاضرم جون خو هادم

لب تر کند، من حاضرم جانم را بدهم

وقتی که بکن سر اون چادر زردی

وقتی که آن چادرِ زرد را سر می‌کند

دل شوا که قربونی بشی دوری بگردی

دل می‌خواهد قربانش شوی، دورش بگردی