دلن

ایی دِلِن خو سنگ که نَن یه خورده مهربون بَش

این دل است، خب سنگ که نیست؛ کمی مهربان باش

کَمته عذابوم هاده مَره اَ مِه دست مَکَش

کمتر عذابم بده؛ نرو، از من دست نکش

حلِ دلوم خرابِن مَرحَم بَش تو به دردوم

حالِ دلم خراب است؛ مرهمِ دردم باش

مِه غیر اَ تو که اُمهَه دورِ سَری بِگَردوم

من غیر از تو چه کسی را دارم که دورِ سرش بگردم؟

بی دلِ خسته‌ی مِه اُمیدِ زندگی بَش

برای دلِ خستهٔ من امیدِ زندگی باش

نَمَک مَزَن به زَخموم اَ کارونِت دست بِکَش

به زخمم نمک نزن؛ از کارهایت دست بکش

تنها اُمیدوم تویی تو گُلِ بی خارومی

تنها امیدم تویی؛ تو گلِ بی‌خارِ منی

تو تک ستاره‌ی مِه تو شوونِ تارومی

تو تک‌ستارهٔ منی، در شب‌های تارِ منی