ما کجا و اونا کجا!!!!!

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

بعضی از کسانی که توی شهر زندگی می‌کنند به ما که توی ده زندگی می‌کنیم می‌گویند «دهاتیِ بی‌کلاس». نمی‌دانم دلیلش چیست، ولی یک بار یک نفر همچین حرفی به من زد. حالا که نگاه می‌کنم، راست می‌گویند؛ آن‌ها خیلی

سطحشان از ما بالاتر است و باکلاس‌ترند!!!!

آن‌ها خیلی سطحشان از ما بالاتر است!!! عجب!!! به ما می‌گویند «بالاشهری». در مقایسهٔ شهر با ده، بهترین جمله‌ای که می‌شود گفت همین است که آن‌ها خیلی سطحشان از ما بالاتر است.

آن‌ها بازارهایی ساخته‌اند که اگر ببینی تعجب می‌کنی؛ خیلی قشنگ ساخته‌اند. ما توی یکی‌شان دور زدیم. بعد رفیقم گفت: «از خودمان عکس بگیریم.» من رویم نشد؛ گفتم شاید زشت باشد. بعد رفیقم پیله کرد و رفتیم گرفتیم. بعد رفیقم گفت: «چند تا بیشتر عکس نگیریم که حافظهٔ موبایل پر می‌شود.»

گفت: «جای دیگری عکس می‌گیریم.» گفت یک بازار هست به اسم «زیتون» که همه می‌روند تویش می‌گردند، ولی همه چیزش خیلی گران است. بعد بازار «ستاره» که شهربازی دارد. خب، بندر خیلی از بالاشهر بزرگ‌تر است. من اول فکر می‌کردم کوچک است، اما حالا که دورش زدیم تمام نمی‌شد؛ حتی بنزینمان تمام شد ولی به آخرش نرسیدیم. بعد خواستیم بنزین بزنیم.

سرِ خیابان آدم نشسته بود و بنزین می‌فروخت؛ دیگر لازم نبود بروی توی پمپ‌بنزین. رفیقم گفت: «این‌ها خیلی کلاسشان بالاست و درآمدشان خیلی است!»

چقدر مغازه ساخته‌اند! بندر خیلی بازار دارد. توی بازار ستاره که آدم گم می‌شود، صلوات بفرست (خدا به خیر کند)! خیلی بزرگ است. پسرهای بندری خیلی کلاسشان از ما بالاتر است. باور کن شلوارهایی پایشان بود که نگو! خیلی از شلوارهای ما قشنگ‌ترند؛ جیبشان هم از مال ما بیشتر است. این شلوارهایی که پاره‌اند و وصله‌وصله، گول نخوری؛ وقتی بخری همین‌طوری‌اند؛ خودش نشانِ کلاس است.

بندر خیلی قشنگ‌تر است؛ همه‌جا آسفالت است؛ یک ذره خاک توی کوچه نمی‌بینی. ولی توی محلهٔ ما همه‌اش خاک است؛ نمی‌توانی راه بروی، لباست خاکی می‌شود. خب معلوم است که آن‌ها سطحشان از ما بالاتر است!!

آن‌ها خیلی چیزهای دیگر دارند که ما نداریم. مثلاً من پسری را دیدم که تسبیح دور گردنش بود؛ تعجب کردم.

بعد رفیقم گفت: «تو تا حالا ندیده بودی مگر؟»

گفتم: «نه!» گفت: «فکر کردی بالاشهر است؟ این‌ها خیلی کلاسشان از ما بالاتر است.» رفیقم گفت: «این‌ها زنجیل (زنجیر) هم دور گردنشان می‌اندازند.»

ما سوارِ موتور تند می‌رفتیم؛ موی سرمان مثل جوجه‌تیغی رفته بود هوا. بعد یک موتورِ بندری مثل تیر رد شد (موتورهایشان خیلی تند می‌روند دیگر).

موی سرشان چه قشنگ بود، باور کن! اصلاً بالا نمی‌رفت و تکان هم نمی‌خورد. رفیقم گفت: «یک چیزی هست که به سرشان می‌زنند، موی آدم را سفت می‌گیرد که دیگر تکان نخورد.» گفت مثل حشره‌کش است؛ یعنی به‌صورت اسپری است، مثل «به‌به» که توی خانه می‌زنند تا بوی خوش بدهد. من باور نکردم؛ بله، فهمیدم که واقعاً این‌ها خیلی سطحشان از ما بالاتر است.

آبی که با آن وضو می‌گیرند یا تنشان را می‌شویند، با چه چیزهایی‌یی‌یی! پس آبی که می‌خورند چیست!!!! لابد مثل قند است. آبشان خیلی از آبِ ما شیرین‌تر است؛ ما که آبِ شور هم نداریم!

آن‌ها خیلی سطحشان از ما بالاتر است. ما در حدِ آن‌ها نیستیم!!!

می‌دانی چند تا عابربانک دارند؟ من هر چه کردم بشمارم نشد؛ از بس که زیاد است. حالا شما کلِ بالاشهر را بگرد؛ اگر یک عابربانک پیدا کردی، مردی! نیست.

عابربانک‌های بندر خیلی سریع پول می‌شمارند. می‌گفتند ممکن است پولِ زیادی هم به آدم بدهند! حالا راست و دروغش را نمی‌دانیم؛ یک پسرِ بندری می‌گفت.

شب رفیقم گفت: «همین‌جا غذا بخوریم یا برویم بالاشهر خانهٔ خودمان؟» بعد تصمیم گرفتیم؛ رفتیم دو تا ساندویچ همبرگر خریدیم.

رفیقم گفت: «زود بخور که کسی ما را نبیند!» گفتم: «برای چه؟» گفت: «اینجا دیگر الان کسی ساندویچ همبرگر نمی‌خورد! این‌ها همه پیتزا قارچ و سیب‌زمینی سرخ‌کرده و مرغ سوخاری و این چیزها می‌خورند!!!»

توی شهر ما، کسی که خیلی کلاسش بالا باشد، می‌رود دو تا ساندویچ فلافل یا دو سیخ کباب در کبابیِ «پاتل» می‌خورد و بس.

وگرنه همه توی خانه غذا می‌خورند. بعد به رفیقم گفتم: «پس ما هم برویم از همین چیزها (پیتزا) بخوریم، نه؟» گفت: «دیوانه‌ای؟ بگو همین سی‌چهل هزار تومان درمی‌آید.» گفتم: «پنجاه شب فلافل بخوریم، به یک شب فست‌فود رفتن نمی‌رسد.»

توی راهِ برگشت، که با موتور داشتیم به خانه می‌رفتیم، با خودم گفتم: این‌ها پنجاه سال، شاید هم بیشتر، از ما جلوترند. ما اصلاً در حدِ آن‌ها نیستیم. اصلاً ما را به حساب نمی‌آورند!!!

برگرفته از وبلاگ بچه‌های قشم (بالاشهری)

از وبلاگ «چوک شهرو»