متل/لالایی «اَهومبا»

اَهومبا و اَهو مبا

پسرم شیر و روغن گاو می‌خورد، نمی‌دانم الان گاوها کجا هستند در پشت کشاورزی‌ها یا شهر، با صدایشان شهر به جنبش در می‌آید. ما علی شاه را هو می‌کنیم چون نکبت است و بازیگوش علی شاه، شربتی را با سنگ زخمی کرده است، امّا شربتی که پسر خوبی است اول رفته اذان گفته، نماز خوانده و بعد رفته نخل‌های جوان را آبیاری کرده است تا ثمر دهند، من هر چه از ثمر رطب درخت‌های نخل را بردارم و بخورم سیر نمی‌شوم.

اَهوم به شیر شیروا

اَهوم به روغن گا (گاو)

آردم را به طلا فروشان می‌دهم تا برایم طلا بدهند و دست‌های نامزد پسرم را پر از طلا کنم، چون می‌دانم پسرم بزرگ می‌شود و می‌تواند از روی جوی آب بپرد، نامزدش را ببوسد و همیشه لبانش پر خنده باشد. پسرم به گونه‌ای زیباست که اگر دخترها نگاهش کنند، شرمنده می‌شود.

اَهوم گاون کجاین

اَهوم پشت کلاتن

اَهوم کلات اجمبت

اَهوم شهر اغرمبت

هوی هوی به علی شاه

علی شاه نکبتی

سنگ ای ز به شربتی

شربتی رو بنگی دا

هو به مغن جنگی دا

واگرم زورم نبوت

بخورم سیرم نبوت

هاردم به زر گرون

بزنن دو خواهرن

پر به دست دخترون

چوکم ا جو اجکت

لو دختن اچوکت

لو چوکم پرخنده

دختن مردون بودن شرمنده