چیچکای مه و بی بی ما

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

قصهٔ من و مادربزرگم (مم گپو) (مادرِ دایی‌ام)

خدا بیامرزدش، مادربزرگم در نماز خواندن و مسائل دینی و مذهبی خیلی سخت‌گیر بود.

دورهٔ دبیرستان، مخصوصاً از سال سوم، من خیلی درس می‌خواندم و همیشه سرم توی کتاب و دفترم بود، و مادربزرگ همیشه به پدرم می‌گفت که آخرش این پسر یا دیوانه می‌شود یا یک‌دفعه کافر می‌شود.

پدرم می‌گفت: «چرا مادر؟» مادربزرگ می‌گفت: «ندیدی پسرِ مم‌خورشید از بس کتاب خواند دیوانه شد و رفت بهایی شد؟ این پسر هم آخرش همان‌طور می‌شود.» روزی نبود که مادربزرگم با چوب سراغم نیاید و نگوید: «یالا این کتاب‌های شیطان را جمع کن، بس است دیگر؛ حق نداری دیگر کتاب بخوانی...» یک روز آمدم خانه و دیدم کتاب‌هایم نیست... این طرف را گشتم، آن طرف را گشتم، خبری از کتاب‌هایم نبود... مادرم گفت: «کتاب‌هایت را مادربزرگ برداشته، همه را گذاشته توی صندوقِ "واتر کروپ" و قفل زده.» حالا دو روز دیگر امتحان فیزیک داشتم... گفتم: «خدایا، چه کنم؟» ... فکری به سرم زد... شب که مادربزرگم خواب بود، سرِ ساعتِ یکِ شب رفتم توی اتاقِ مخصوص و صندوق را گذاشتم روی دوشم... آمدم پایم را بگذارم و از رویش رد شوم که پایم گیر کرد به گوشهٔ فرش و خودم با صندوق خوردم زمین... مادربزرگم داد زد: «دزد بگیرید!» و تا چراغ را روشن کرد، گفت: «همین الان زنگ می‌زنم پاسدارها بیایند ببرندت! کتابِ بهایی‌ها که نخواندی... دزدی هم که کردی؟ فردا روز می‌روی ..ک...... هم می‌دهی...» خلاصه نتوانستیم کتاب‌ها را از او بگیریم و فردایش رفتم درِ خانهٔ دبیرِ فیزیک و ماجرا را تعریف کردم؛ معلم از خنده روده‌بر شده بود و خودش یک کتاب با جزوه به من داد تا توانستم امتحان بدهم...

...

پاپایا ایلزاده