شروند رودانی 17

ستاره سر زد و بیدار بودم به کنج رخنه ی دیوار بودم

ستاره سر زد و بیدار بودم؛ در کنجِ رخنهٔ دیوار بودم

ستاره سر زد و ماهش به دنبال رئیس قافله کی می کنی بار

ستاره سر زد و ماه به دنبالش؛ ای رئیسِ قافله، کی بار می‌کنی؟

رئیس قافله لنگر بینداز که رورم کودکی مانده زِ دنبال.

ای رئیسِ قافله، لنگر بینداز، که فرزندم، کودکی، جا مانده است