شروند رودانی 19

جوان بودم که الان پیرم اُنرو به گردن غل به پا زنجیرم اُنرو

جوان بودم و حالا پیرم، اُنرو؛ به گردن غل و به پا زنجیرم، اُنرو

به دست گیرم عصای ناتوانی خدا داند چیه تقدیرم اُنرو.

عصای ناتوانی به دست می‌گیرم؛ خدا می‌داند تقدیرم چیست، اُنرو