یادتن (قسمت 15)

بِزَنیم دِل خُ وا دیریا هَمَتا / بُکُنیم راهِ خُ پیدا هَمَتا

همه با هم دل به دریا بزنیم / همه با هم راهمان را پیدا کنیم

غمِ دنیا دِگَه چُولِت نَکُنِت / اسیر پول نَبی مُولِت نَکُنِت

غمِ دنیا دیگر ویرانت نکند / اسیرِ پول نشوی، گیرت نیندازد

وا ماشِت بَه تا که لِم چِیت نُکُنن / ای چپ و راست دگه کِی چِت نَکُننِ

سرِ راهِ خودت باش تا فریبت ندهند / این چپ و راست دیگر گیجت نکنند

سِر خُ پیش کسی خم نکنی / بِی خُ دَرمُندهای ماتم نکنی

سرت را پیش کسی خم نکنی / خودت را درمانده و ماتم‌زده نکنی

اگه ما بِی خُمُ باور بُکُنِیم / اَ تُوُنِیم اَ خُمُ نابَر بُکُنیم

اگر ما به خودمان باور کنیم / می‌توانیم خودمان را از نو بسازیم

مِه نَهَم کهنه پِرست مِه نو گَرام / مِه نَهَم اسیر جُو مِه هُو گِرام

من کهنه‌پرست نیستم، نوگرایم / اسیرِ جوی نیستم، دنبالِ آبم

گَپُم اِیننِ که بِریم ساده بَشیم / و دگه آدم ِ اُفتاده بَشیم

حرفم این است که برویم ساده شویم / و دیگر آدمِ افتاده‌ای شویم