یادتن (قسمت 11)

از منظومهٔ «یادتن» صالح سنگبر (حدود 8 بیت در این قسمت)؛ این قسمت ترجمهٔ سطربه‌سطر ندارد و فقط واژه‌نامهٔ فارسی دارد. فقط نخستین بیت آورده شد؛ این قسمت ترجمه‌ی سطربه‌سطر ندارد؛ واژه‌نامه‌ی صفحه: غایه = وقت؛ هیش = عروسی؛ سرکنگی = نوعی رقص بندری که بیشتر سر شانه ها را تکان می دهند؛ باسنک = نوعی همخوانی زنان بالای سر عروس هنگام حنابندان؛ سواس = نوعی پای افزار محلی که از رشته های تازه و مرغوب {سیس} الیاف درخت؛ نخل بافته می شود . به دمپایی امروزی شباهت دارد منتها در قسمت عقب آن؛ بندی قرار دارد؛ کبکاب = کفش های چوبی که در کدیم معمولا در خانه استفاده می شد .یک نوع دمپایی زنانه؛ ما هله مالا = معنی خاصی ندارد .همخوانی جاشوان وملوانان به هنگام کار به روی لنج و کشتی .یه همخوانی نیرو بخش و اتحاد بین آنها؛ اَمبو = سه پستان؛ جم = میوه بومی مناطق گرمیسری؛ زن زارغ = زنی که زایمان نموده؛ اندول = گهواره؛ سمسول = نوعی سبزی؛ دارمساکی = دارالمساکین . محل نگهداری گدایان پشت بیمارستان ثریای قدیم { بیمارستان شریعتی}؛ سپر تاس = نوعی ظرف سه تکه برای نگهداری و حمل غذا با دسته و روکش چوبی و آلومنیمی؛ شاه پریُن = شاه پریان .زیارتگاه در بندرعباس پشت سینما شهر زاد؛ گرهکو = ماده مخدری که در مراسم زار تدخین می شد خلسه آور؛ روی سر قلیان دود می دهند شامل {تنباکو . شیره خرما . گشته و کُندور }؛ اُشتر چه خونه = نوعی بازی محلی؛