یادتن (قسمت 14)

چَک و چوکُو همتا یازِی اَرِن / مُم و بَپشُ هَمهَ تا راضی اَرِن

بچه‌ها همگی آماده بودند / مادر و پدرانشان همه راضی بودند

یادتن که ما بِرار هَم اَریم / غایه سختی کنار هم اَرِیم

یادت هست که ما برادرِ هم بودیم / وقتِ سختی کنارِ هم بودیم

اِیتُوکا ما همه پَرکَن نَهریم / همه وا هم خُب و دشمن نَهَریم

این‌طور همه پراکنده نبودیم / همه با هم خوب بودیم و دشمن نبودیم

ای گَنوغ بندرن تُوارتن / بیگُنَه نِی عزیزم بِرارِتن

این دیوانهٔ بندر است که آورده‌ای / بیگانه نیست عزیزم، برادرِ توست

نَگُفتن بِی تا بَریم یازی بَشیم / هَمه تا داخل اِی گازی بَشیم

می‌گفتند: بیا تا برویم و آماده شویم / همه با هم داخلِ این بازی شویم

گَل اَ نُو گازی اَ نو بِی تا بِرَیم / جَهاز و هُوزارُ هُو بِی تا بِریم

«گل» از نو، بازی از نو، بیا تا برویم / لنج و بادبان و آب، بیا تا برویم

ول بُکُ تو دَست اَ اِی غُصته بِسَه / تو بِّچِی لِنگِر خُ رِستَه بِسَه

دست از این غصه بکش، بس است / لنگرت را بکش، بس است