یادتن (قسمت 10)

از منظومهٔ «یادتن» صالح سنگبر (حدود 8 بیت در این قسمت)؛ این قسمت ترجمهٔ سطربه‌سطر ندارد و فقط واژه‌نامهٔ فارسی دارد. فقط نخستین بیت آورده شد؛ این قسمت ترجمه‌ی سطربه‌سطر ندارد؛ واژه‌نامه‌ی صفحه: صُپ = بافته ای از پِیش .برگ درخت نخل پهن و گرد مثل سینی؛ خَمل = خرمای کال؛ کَرکو = خیار چمبر؛ لُپنگا = نوعی بازی محلی بومی؛ شُو = شب؛ گَلگَلی = بازی محلی با رینگ دوچرخه؛ بُنگرِ = استخر طبیعی در کوهستان؛ پِنجه علی = زیارت گاهی در شمال شهر؛ ملا نرگس و ملا لنگو = دو بانوی که در مکتب خانه های قدیمی قرآن خوانی را تدریس می کردند؛ چاشت = نهار؛ صحن = بشقاب؛ خرما لباشته = خرمایی که با دست مالش و هسته آنها را بیرون می آوردند؛ هلیلی و زرک و مرداسنگ = سه نوع خرمای بومی؛ گَل اَخُلک = لبالب تا خرخره؛ مُشتا= باغچه ای که از چوب وخاشاک محصور گشته باشد؛ دِیر = کپری که تابستا ن ها روی پشت بام خانه درست می کردند؛ مَهرنگی = دیوارهای شبکه ای که از چوب درخت نخل درست می کنند؛