فاتک2

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

فاتک بعد از چند روز کار کردن متوجه شد پسر صاحب مغازه به هر بهانه‌ای بی‌خودی خودش را به فاتک نزدیک می‌کند. یک روز غروب هم وقتی فاتک را دمِ خانه رساند، ماشینش را پارک کرد و گفت: «تعارف یک چای هم به ما نکردی.» حس خیلی بدی به فاتک دست داد؛ از خودش و از خانهٔ فقیرانه‌شان بدش آمد. خلاصه به هر بهانه‌ای که بود پسر صاحب مغازه را منصرف کرد. فاتک از فردایش دیگر سر کار نرفت. پسر صاحب مغازه چند بار آمد دمِ خانه‌شان و در زد و فاتک به مادرش می‌گفت: «بگو خانه نیست.» یک روز هم سی هزار تومان پول آورد و داد به مادر فاتک و گفت: «بده به فاتک.» تا اینکه یک روز ماشینی دمِ خانهٔ فاتک پارک کرد و یک زن جوان بندریِ شیک‌وپیک از ماشین پیاده شد و در زد. مادر فاتک در را باز کرد. زن خودش را معرفی کرد و گفت: «من خواهر فیصل هستم؛ همان مغازه‌ای که فاتک در آن کار می‌کرد.» مادر فاتک تعارف کرد و زن از سر و وضع خانه حس کرد که آدم‌های خیلی فقیری‌اند. مادر فاتک فوراً یک پتو پهن کرد و بالشی گذاشت و زن با اکراه روی پتویی که چند جایش سوخته بود نشست. مادر فاتک فوراً از فلاسک کهنه چای ریخت، ولی زن بی‌اعتنا به چای پرسید: «فاتک کجاست؟» مادر فاتک جواب داد: «رفته بیرون.» ولی نگفت که رفته دنبال کار. زن گفت: «من آمده‌ام خواستگاری فاتک.» مادر فاتک با خوشحالی رفت توی اتاق و پدر فاتک را از خواب بیدار کرد و گفت: «بلند شو، آمده‌اند فاتک را نشان کنند.» پدر فاتک چشم‌هایش را مالید و لُنگش را دور سرش بست و بلندبلند سلام کرد. زن از سر و وضع پدر فاتک خیلی جا خورد، چون چند جای شلوارش وصله خورده بود و دنده‌هایش از زیر زیرپیراهنی سفیدش بیرون زده بود. زن حرفش را تکرار کرد و گفت که برادرش فیصل خیلی فاتک را دوست دارد. پدر و مادر فاتک از خوشحالی نمی‌دانستند چه بگویند. و قرار شد یک بار دیگر پدر و مادر فیصل بیایند و رسماً از فاتک خواستگاری کنند. زن شماره تلفنش را روی برگ کاغذی نوشت که مادر فاتک از دفتر مشق رسول کنده بود. شب که فاتک برگشت، با خوشحالی به مادرش گفت که در بایگانی بیمارستان شهید محمدی کار پیدا کرده. مادر فاتک گفت: «اگر یک شوهر پولدار گیرت بیاید دیگر لازم نیست کار کنی.» فاتک گفت: «ای مادر، آدم پولدار که نمی‌آید با آدم‌های فقیری مثل ما عروسی کند.» مادر فاتک خندید و جواب داد: «نذر سید سلیمان کرده بودم که یک شوهر پولدار گیرت بیاید.» و کاغذی را که شماره تلفن رویش نوشته شده بود به فاتک داد و گفت: «یک شوهر پولدار برایت پیدا شده. در بازار اوزی‌ها مغازه دارد.» فاتک حدس زد احتمالاً خواهر فیصل به خانه‌شان آمده. فاتک کاغذ را توی جیب مانتویش گذاشت که فردا از بیمارستان به خواهر فیصل زنگ بزند، چون خودشان تلفن نداشتند. فاتک چون ذاتاً آدم خیلی مهربانی بود، خیلی خوشحال بود که در بیمارستان کار پیدا کرده و خیلی دلش می‌خواست به همه کمک کند، ولی در قسمت بایگانی کسی به کمک احتیاج نداشت... (ادامه دارد)